Καλωσόρισμα

Σας καλωσορίζω στη νέα μου σελίδα που θα περιλαμβάνει όχι εκπαιδευτικό, αλλά διαφορετικό υλικό....εγκαινιάζoντας μια τακτική επικοινωνία-στήλη αναφερόμενη στο ελληνικό τραγούδι. Προσπαθειά μου να μάθουμε κάτι σχετικά με την ελληνική μουσική-τραγούδια και να αποδείξω πως "οι δρόμοι τρέχουν χιαστί".

Ξεκινάμε λοιπόν με το "Ναμαστε πάλι εδώ Ανδρέα"

Ο δίσκος «Νάμαστε πάλι εδώ Αντρέα» σε μουσική Αντρέα Μικρούτσικου και στίχους Μανώλη Ρασούλη εκδόθηκε το 1985. Κατά την ταπεινή μας άποψη, πρόκειται για έναν από τους πιο άδικα υποτιμημένους – εάν όχι τελείως παραπεταμένους - δίσκους της ελληνικής δισκογραφίας. Η ερμηνευτική ομάδα είναι εντυπωσιακή: Μαρία Δημητριάδη, Σοφία Βόσσου, Κώστας Θωμαΐδης, Σάκης Μπουλάς, και οι δύο βασικοί συντελεστές. Αλλά και στην ορχήστρα συναντάμε ονόματα όπως ο Γιώργος Μαγκλάρας, ο Παναγιώτης Καλαντζόπουλος, που υπογράφει και τις ενορχηστρώσεις στα 11 από τα 13 τραγούδια, και ο Βασίλης Δερτιλής με ενορχηστρώσεις στα άλλα δύο. Το κυριότερο όμως στοιχείο που κάνει το δίσκο να ξεχωρίζει είναι η στιχουργική ιδιοφυία που ακούει στο όνομα Μανώλης Ρασούλης. Προσθέστε σε αυτήν το μουσικό DNA της οικογένειας Μικρούτσικου, όπως εμφανίζεται στην περίπτωση Αντρέα, και έχετε μια ιδιαίτερα ευτυχή στιγμή στην κρυμμένη ιστορία του ελληνικού τραγουδιού.

Το ομώνυμο τραγούδι είναι και το ωραιότερο, αλλά και αυτό που κάπως διασώθηκε από τη λήθη. Ένα πολύ απλό και επαναλαμβανόμενο μουσικό σώμα μεταμορφώνεται σε soundtrack μιας εποχής που δεν τα ήξερε όλα, που επέτρεπε τη σαστιμάρα και την απορία. Ρασούλης και Μικρούτσικος σε ένα διάλογο χωρίς δεδομένες απαντήσεις, χωρίς εξυπνάδα και καλαμπούρι, ατενίζουν τη ροή των πραγμάτων και αντλούν δύναμη από τους δρόμους που «τρέχουν χιαστί».

Νάμαστε πάλι εδώ Ανδρέα

Να μαστε πάλι εδώ Αντρέα, οι δρόμοι τρέχουν χιαστί

σημείο χ και μεις παρέα και ας φύγαν χίλιοι δυο καιροί

Μένω κατάπληκτος Μανώλη, δεν ξέρω αλήθεια τι να πω

Πώς γίνεται ο καθένας όλοι και όλοι πώς γίνονται εγώ

Σαν μια Ιθάκη είναι το τώρα, που όλο γυρίζω να τη βρω

και με των Δαναών τα δώρα, γελώ τον δόλιο μου εαυτό

Αμάν βαριά φιλοσοφία, ας πουμε κατι πιο απλό

καλές οι Η.Π.Α. και η Ρωσία, μα έχω το δράμα μου και γώ

Μια από τις σχέσεις που δε ξέρεις, μου φώναξε ένα πρωινό

κάνεις εσύ αυτό που θέλεις, γι' αυτό βαθιά και σε μισώ

Και γω δεν είμαι με τη Μαίρη κι όμως μαζί της έχω γιο

με σεργιανά σ' άγνωστα μέρη χάνομαι, βρίσκομαι και ζω

Ελπίδες μέσα στη φορμόλη και πολλαπλάσιοι οι καιροί

άλλαξε τόσο αυτή η πόλη, μα 'μεινε ίδιο κατιτί

Το πρώτο πρώτο μας τραγούδι, αυτο θαρρώ πως θες να πεις

Κάλλιο στο χώμα το λουλούδι παρά σε βάζο περιωπής

Περνούν γερνούν τα γεγονότα, μα είναι καλό που 'μαστε εδώ

Φαντάσου φτάνει και μια νότα κι αλλάζεις όλο το σκοπό

Νομίζω έτσι και η ζωή μας σαν όπως λεν τα πάντα ρει

Στη θαλασσά η εκβολή μας και όμως γυρνάμε στην πηγή

Ναι το ποτάμι δε στερεύει καθάριο τρέχει το νερό

ενώνει δεν μεταναστεύει πηγή και γη με ωκεανό

Κάλλιο που όσο και να κλαίει ο κάθε που θα νοσταλγεί

η ζήση δε γυρνάει replay κι οι δρόμοι τρέχουν χιαστί

(Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης, Μουσική: Αντρέας Μικρούτσικος, Ερμηνεία: Μανώλης Ρασούλης – Αντρέας Μικρούτσικος)

Να σημειώσω στα φωνητικά του τραγουδιού την Σοφία Βόσσου. Δηλαδή υπήρχαν μαζί η πρώην του Μικρούτσικου (Μαρία Δημητριάδη) και η επόμενη (Σοφία Βόσσου).
Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι πρόκειται για αυτοβιογραφικό τραγούδι (Και γω δεν είμαι με τη Μαίρη κι όμως μαζί της έχω γιο...)
Ένα μικρό βιογραφικό της Μαρίας Δημητριάδη (που συμμετέχει στο δίσκο όχι όμως και στο συγκεκριμένο τραγούδι) θα βρείται εδώ.

Μερικά "κόλπα" τώρα:
Αν θέλουμε να βρούμε ένα τραγούδι και θυμόμαστε απλά ένα στίχο (παράδειγμα τη λέξη "φορμόλη") πάμε στο http://kithara.vu/
και κάνουμε εύρεση (τέρμα δεξιά) την λέξη που θυμόμαστε. Ο ιστότοπος θα μας δώσει και το τραγούδι που ψάχνουμε.
Αν θέλουμε να βρούμε τον δίσκο βάζουμε σε Google τον τίτλο (Νάμαστε πάλε εδώ Αντρέα) και "rapidshare.com/files" (χωρίς εισαγωγικά). Το Google θα μας δώσει αρκετά αποτελέσματα για να κατεβάσουμε τον δίσκο.